
آگاهی از وزن مخصوص چوب از اهمیت زیادی برخوردار است. این اطلاعات نه تنها در حملونقل، بلکه در ارتباط با سختی و کارپذیری چوب نیز کاربرد دارد.
در اینجا باید بین دو مفهوم تمایز قائل شد:
۱٫ چگالی مطلق (حقیقی): تقریباً همیشه ثابت است، زیرا بر اساس وزن و حجم مواد تشکیلدهنده دیواره سلولها (مثل سلولز) محاسبه میشود و فضاهای خالی داخل چوب در آن لحاظ نمیشود.
۲٫ چگالی ظاهری: این چگالی شامل خود آوندها و حفرههای داخل چوب نیز میشود. به همین دلیل، بسیار متغیر است و به شدت به میزان رطوبت و عوامل دیگری وابسته است.
عوامل مؤثر بر وزن مخصوص (چگالی ظاهری) چوب:
گونه درختی: هر گونه چوب، چگالی خاص خود را دارد.
محیط رشد: تراکم جنگل (انبوه یا پراکنده) بر رشد و در نتیجه چگالی چوب تأثیر میگذارد.
سن درخت: معمولاً چوب جوان و بیرونی (برونچوب) درختی که تازه قطع شده، سنگینتر از چوب کهنه و داخلی (درونچوب) است.
میزان رطوبت: رطوبت هوا و چوب، مستقیماً بر وزن آن تأثیر میگذارد.

نکات کلیدی:
درختان نرمچوب که در مناطق مرطوب رشد میکنند، پس از برش ممکن است از درختان سختچوبی که در مناطق خشکتر رشد کردهاند، سنگینتر باشند.
در پهنبرگان (سختچوبها)، عواملی مانند حلقههای سالیانه پهن، عدم وجود آوندهای بزرگ و بافت فشرده، معمولاً منجر به چگالی بیشتر میشود.
در سوزنیبرگان (نرمچوبها)، چگالی بالا با سختی و مقاومت زیاد همراه است و در درختان جوان با حلقههای سالیانه باریک و منظم دیده میشود.
شرایط ایدهآل رشد (آبوهوای مناسب، خاک با زهکشی خوب، نور کافی و قطع کردن درخت در فصل زمستان) معمولاً منجر به تولید چوبی با چگالی بالاتر میشود.
در نهایت، باید توجه داشت که وزن مخصوص حتی در بخشهای مختلف یک درخت نیز یکنواخت نیست و میتواند تغییر کند.